Columns
21 november 2014
Het was een afspraak met een potentiële klant die ik eigenlijk tegen beter weten in gemaakt had. Zo’n geval van: “Ik ga er wel heen, maar het gaat waarschijnlijk nooit wat worden”. Maar goed, ik pretendeer een doorzetter te zijn en dus nam ik het voor lief dat het enige gaatje in de agenda van de winkelier op maandagmorgen 9 uur was. Aangezien het adres toch zeker 2 uur rijden was, reed ik kort na zessen al door het donkere Mastenbroek. Het vroege vertrek loonde zich vrijwel onmiddellijk, want het fileleed voltrok zich deze morgen al vanaf Vaassen. Ik wilde koste wat kost niet te laat op mijn afspraak verschijnen en trapte, toen het verkeer eenmaal weer op gang gekomen was, het gaspedaal even lekker diep weg. Dat had ik beter niet kunnen doen, want vlak voor Arnhem dook ineens een politieauto achter me op. De agenten sommeerden mij te volgen en even later was ik de werkweek met 150€ in de min begonnen.
Lees verder
Maandagochtend (column Wim Rietman)
1495 views
19 november 2014
“Ik woude iets om mee te spelen”, zei mijn zoontje teleurgesteld, nadat hij na het opstaan als een speer naar de nepschoorsteen was gerend. Daar had hij immers zijn schoentje geplaatst en Sinterklaas had het ook nog behaagd om daaraan gehoor te geven. Blijkbaar had de Sint het verlanglijstje van mijn bengel niet tijdig ontvangen. In plaats van een racebaan, een enorme doos met Duplo of een kinderlaptop lag er een setje sokken in de schoen. Van de televisieserie Cars, dat dan weer wel, maar toch, het blijven sokken. En z’n zusje had nog wel een puzzel gekregen. Na het bekende pruillipje volgde een huilbui. “Ik woude ook een puzzel!”, mopperde hij. De twintig seconden tussen cadeau uitpakken en…
Lees verder
Sinterklaas
1028 views
16 november 2014
Ik ben wat betrokken bij de Stichting Promotie Genemuiden en doe wel eens publiciteit voor lokale evenementen. Dan denk je na over acties die meer mensen naar de Tapijtstad moeten lokken. De gekste dingen komen soms voorbij. In mijn hoofd circuleren min of meer creatieve en originele plannen en in datzelfde hoofd zie ik dan drommen mensen naar Genemuiden komen. Kilometers file op de Kamperzeedijk, de pont raakt in één dag het exploitatietekort van de afgelopen jaren kwijt. De realiteit is, helaas, wat weerbarstiger. Zo makkelijk is het nog niet mensen in de auto of op de fiets naar Genemuiden te krijgen.
Lees verder
Dieren redden Genemuiden (column)
1431 views
10 november 2014
Nieuwe columnist op Genemuiden Actueel: Neelko Timmerman. Inwoner van Coevorden, geboren Genemuidenaar en zoon van oprichter Willem Timmerman van Genemuiden Actueel. Wij zijn heel blij met zijn bijdrages. De eerste column van Neelko gaat over 'de dag van': Tegenwoordig is er voor alles ‘een dag van’. Niet alleen Vaderdag of Valentijnsdag zijn inmiddels erkende dagen in onze cultuur. Tegenwoordig bestaat er ook een Dag van de poëzie of Dag van de leraar. Alsof het respect wat je voor je leraar moet hebben slechts alleen op deze dag hoeft te blijken. Alleen deze maand al zijn er ruim 30 ‘dagen van’ omdat er gemakshalve ook een aantal dagen samen vallen. Zo kennen we op 3 november de Dag van de BHV-er, de Dag tegen schade aan de natuur in oorlogsgebieden (alsof op die dag alleen mensen en geen bomen beschoten mogen worden) en de niet winkel dag op 29 november enzovoorts.
Lees verder
De dag van…(column Neelko Timmerman)
2167 views
7 november 2014
Het voertuig ligt momenteel weer in ieders mond : de pont. Elke week worden er momenteel foto’s geplaatst van mensen die tevergeefs staan te wachten op het vertrek van onze plaatselijke veerdienst. De vaartijden van onze trouwe pont zijn inmiddels zo ingekort dat er werkelijk geen touw meer aan vast te knopen is. Kortom: ergernis alom.
Lees verder
De pont (column Wim Rietman)
2260 views
2 november 2014
De afgelopen weken nog meer tijd dan anders in De Meente doorgebracht. Ik at zelfs in het restaurant. Zuurkool met een speklap, als u het graag wilt weten. Nog sterker: vrijdagavond stond ik in de rij van het snackuurtje op het grote plein. Paar patat en paar kroketten halen. Tijdens het wachten genoten van de gesprekken van de oude dames, want gek genoeg waren het louter dames die patat kwamen halen. Een dame toonde zich blij met de start van het schaatsseizoen. “Doar kank d’iele dag wel noar kiekn”, klonk het, terwijl anderen spraken over de mogelijkheden van een elektrische fiets, de onlangs overleden Gaellemuunigers en uiteraard ook de nodige futiliteiten. “Ik dachte: ik goa eem petat haeln…”. Dat soort werk.
Lees verder
Onder de indruk van de mensen van De Meente
2535 views
27 oktober 2014
(Column door Herman Mateboer) Op zoaterdagmörn (as ek niet buutngaets bin) dan bin d’r twie opties v.w.b. wat ek doe. As mien zeune Sebas niet muut foeballn dan goa ek richting Gaellemuun veur ’n bezuuk an mien moeier in de Meente. Maer, geregeld muut mien zeune opdraevn umme as spits te spuuln in zien team. Et is neks oogstoands, maer i’j ef d’r miestal skek van. I’j stet spits en soms poeiert i’j ze d’r mooi in en soms (de leste tied vaeker wel dan niet) get ie dekke et skip in. Dat is demotiveernd. Et is niet leuk, maer et is now ien keer wat et is. Zien team is ’n saemn geraepte zooi, maer zie em wel…
Lees verder
Foebal is oorlog
1479 views
24 oktober 2014
Genemuiden heeft een uniek medialandschap. Moet ik in andere dorpen of steden opdraven voor een evenement, dan ben ik niet zelden de enige aanwezige journalist. Voor de zekerheid neem ik ook vaak een foto, voor het geval er geen fotograaf komt opdraven. In Genemuiden is dat heel anders. Organiseer een ballonnenwedstrijd of een koekhapduel en geheid dat er meer verslaggevers, fotografen en cameramensen zijn dan toeschouwers. De camera’s klikken er lustig op los en nog dezelfde dag staan de foto’s en artikelen op de verschillende websites. Het liefst zoveel mogelijk.
Lees verder
Het unieke medialandschap van Genemuiden
1879 views
22 oktober 2014
Wanneer je rond koffietijd het Olde Staduus naar binnen loopt en de trap naar beneden neemt, zitten daar de medewerkers van het Staduus en vrijwilligers met elkaar koffie te drinken tussen het harde werken door. Geregeld komt dan ter sprake het favoriete onderwerp van alle medewerkers: Eten! Met name de ‘gehaktbal met satésaus’ is echt de ultieme favoriet. Even voor de duidelijkheid, hier wordt over gesproken en veel grapjes mee gemaakt, niet gegeten!
Lees verder
Oliebollen en gehaktballen met satesaus (column Laura Duitman)
2256 views
21 oktober 2014
Ik word niet snel kwaad. Ik word namelijk héél snel kwaad. Met zo’n eigenschap leer je naar mate je ouder wordt omgaan. Eerst tel je eens tot tien. Maar de ervaring heeft mij geleerd dat tot honderd door te gaan nog verstandiger is. Toen de zwarte Pieten discussie in Nederland eind vorig jaar losbarstte, heb ik mijn mondje niet geroerd. Waait wel over, dacht ik. Mis gedacht blijkt nu. Met dien verstande echter dat het gewauwel over de Sint en zijn knecht nu al in maart begon.
Lees verder
Zwarte Piet (column Wim Rietman)
5067 views
16 oktober 2014
Vier jaar worden zijn verwarrende tijden, zo heeft mijn zoontje gemerkt. Het ene moment geeft de leidster van de peuterspeelzaal nog hoog op over je rekentalenten, je zangkunsten en je verregaande sociale kwaliteiten, een dag later loop je ineens verdwaasd rond op de basisschool. Uurtje proefdraaien in een klas met dertig kinderen die over het algemeen veel lawaai maken. “Ze zijn toe aan de vakantie…”, zegt de docente geruststellend. Ondertussen zoek je vooral contact met je ouders, die ook even mee mochten sfeer proeven. Het liefst zou je op schoot kruipen of hard terughollen naar die veilige peuterspeelzaal. “Ik wil naar huisss…”, fluistert hij in mijn oor.
Lees verder
VIER
1234 views
12 oktober 2014
Herman Slurink schreef een eerbetoon aan de kunstenaars Frits Driesen, Albert Greveling (Zwartsluis) en Han Ferwerda (Hasselt). Zij realiseerden bij de Veldschuur een bijzonder project dat meteen een mooi uitje is voor de Herfsvakantie. Het eerste Koptoceen: "Voor dag en tijdens dauw ging ik op pad in nevelige velden op zoek naar sporen uit een verleden ver achter de horizon. Silhouetten van bomen tekenen zich af tegen een grijs mistgordijn dat telkens van vorm verandert en moeite heeft het doorbrekende zonlicht te stoppen. Ik laat deze vroege ochtend als eerste een spoor na in het royaal bedauwde veld. Zonder een woord te overdrijven loop ik in een wereld van kristal. Talloze fijne dauwdruppels, bungelend aan ragfijne zilveren draden en rietpluimen, vangen het flauwe schijnsel van de ochtendzon op als in een prisma zodat ze duizendvoudig worden uitgezonden.
Lees verder