Columns
20 maart 2016
Geen enkele beweging waar te nemen rond de horsten van de roofvogels op het Vogeleiland. Onderaan de dijk bij het haventje foerageren grauwe ganzen. Een witte reiger schrikt zich lam en zoekt een veilig heenkomen. In het weekend heerst hier serene stilte zonder het woonwerkverkeer dat doordeweeks over de N331 raast. Om weer tot rust te komen moet je in dit paradijs zijn. Hij schoot vanmorgen vroeg in de kleren na een nachtmerrie op het ministerie van ‘Onderwijs en Milieu’ waar hij eisen op tafel legde namens de vereniging ‘Weideganzen’ voor een betere bescherming van hun broedgebieden. De staatssecretaris wilde echter alleen maar praten over het minimaliseren van het bovenschools management en een drastische verlaging van de ambulante tijd van…
Lees verder
Nachtmerrie (column Gerrit van Houwelingen)
1282 views
13 maart 2016
Wanneer dingen voorspelbaar worden, haak ik af. Neem nou de wereldkampioenschappen allround-schaatsen. Dat is onderhand toch wel het ultieme evenement van saaie topsport geworden. Ik vind Sven Kramer een geweldig sportman. Maar wat mij betreft kunnen ze hem wereldtitel nummer 9 en 10 alvast per post sturen. Scheelt weer ellenlange televisie-uitzendingen. Aan de andere kant: ik slaap er uitstekend op. Wanneer de 10 kilometer wordt afgewerkt, ben ik binnen een paar rondjes naar dromenland vertrokken. Zo saai is het. Er zal wat moeten gebeuren in de schaatswereld. Het huidige systeem van de toernooien zal op de schop moeten. Het aantal kijkers en sponsoren begint al af te nemen. Voorspelbaarheid is dodelijk voor topsport. Voorspelbaarheid van een andere orde is de…
Lees verder
Voorspelbaar (column Wim Rietman)
1671 views
12 maart 2016
Nu het ’s avonds wat langer licht is, loopt hij nog even naar ’t Eufd waar Berend Jan de wagenmaker ook weer opduikt. Diens vader heeft het vak vroeger geleerd bij een kinderloze wagenmaker in het westen van ’t land. Toen deze stierf, nam ‘vaejer’ de zaak over, maar het eeuwenoude vak was ten dode opgeschreven. Het begint te motregenen en ze trekken zich terug in het Lokhuussien. Berend Jan vertrekt zijn gezicht, hij heeft jicht. ‘Geen borrel voor het eten en geen vette vis op brood, meester, dat helpt het beste’, klinkt het spijtig. Berend Jan is al weer jaren ‘uut de tied’, een gemis voor ’t leugenbankje. Vanaf ´t Eufd wandelt hij over de vijverbrug naar huis. Voor…
Lees verder
An ’t eufd (column Gerrit van Houwelingen)
1432 views
11 maart 2016
Vanavond is het boekenbal van 2016. Net als de voorgaande jaren heb ik hier opnieuw geen uitnodiging voor gehad, wat op zich wel hout snijdt, want ik heb ook geen boek uitgegeven. Sommige teleurstellingen lossen zichzelf vrij eenvoudig op. Ik zal niet ontkennen dat het wel een droom blijft, het bijwonen van het boekenbal. Alleen is het wel een klein dingetje om daar naar binnen te komen, het schrijven van een boek is niet genoeg, welnee, het moet ook nog eens een boek zijn dat veelvuldig verkocht is. Of, je moet zoals sommige vrouwen, heel bedreven zijn in iets waar ik als man alleen passief aan deelneem. Deze methode schijnt heel goed te werken om via via (vaak de eenzame…
Lees verder
Nicky naar het Boekenbal (column Nick Hoekman)
1608 views
6 maart 2016
De morgens zijn nog koud, maar het klein hoefblad kan niet langer wachten en verschijnt als eerste rond de vijver. Het speenkruid in het plantsoen houdt nog even de adem in. Bij de eerste kokmeeuwen dijen de koptelefoons uit tot chocoladebruine kappen. De aalscholvers krijgen een felwitte stuit. En op het schoolplein komen de eerste knikkers te voorschijn. Rond de school op het Tag is er veel bedrijvigheid. Bij de Kamperdijk is een heimachine precies tijdens de citotoets op het hoogtepunt van zijn gedreun en begint een zware graafmachine de pas aangelegde riolering onder het fietspad naar de woonwijk weer op te graven. ’t Gebeurt ter hoogte van de lokalen van de bovenbouw. De jeugd van groep 7 houdt het…
Lees verder
Vroege lente (column Gerrit van Houwelingen)
1776 views
2 maart 2016
Op Facebook zie ik veel mensen in opvallend dikke kleding die bier drinken op een besneeuwde berg. Of ze tonen borden met enorme schnitzels op hun bord. Soms staan ze met z’n allen op een rijtje en houden ze lange latten vast. Ze hebben over het algemeen enorme smiles op hun gezichten. Wintersport. Ik heb er nooit veel mee gehad. Al was het maar vanwege het eerste deel van het woord. Sport vind ik prima te doen, maar ik zet er liever het woordje zomer voor. Geprobeerd heb ik het wel hoor. Lekker veilig in Winterberg. Dat was bepaald geen succes. Ik kwam als twintiger in een groepje kinderen terecht die net als ik niet konden skiën. Een uur later…
Lees verder
Wintersport (column Erik Driessen)
1639 views
29 februari 2016
Woensdagmiddag rijdt hij naar de Ambelt in Herfte achter Zwolle. Hans Nieuwenstein, ambulant begeleider, geeft een cursus over ASS (autisme spectrum stoornissen) geïndiceerde kinderen die met een rugzakje op de basisschool zitten. Hij leidt de cursisten rond in de wereld van het autistische kind. De zaal blijft geboeid tot het eind door zijn buitengewone kennis van deze kinderen. Zijn credo luidt: ‘Verdiep je in deze handicap en geloof er in’. Alle leerlingen doen altijd wat jij van hen vraagt, maar met deze groep kun je dat schudden. En het is geen onwil van hen, het is onmacht. Wees voorspelbaar voor de autist, want dat geeft hem veiligheid. Regels en vaste patronen geven hem houvast. Overzichtelijke opdrachten, niet te veel maar…
Lees verder
Suikerstroop (column Gerrit van Houwelingen)
1389 views
21 februari 2016
Ik ben nogal verslavingsgevoelig. Wat meestal begint met een experimentje, mondt al snel uit in excessief gedrag. Eén dropje is een hele zak, één handje chips is een gezinsverpakking. Vermoedelijk hou ik me daarom mijn hele leven al afzijdig van elke vorm van drugs. Een trekje of snuifje betekent voor mij vermoedelijk de gang naar een afkickkliniek. Sigaretten heb ik om dezelfde reden ook nooit aangeraakt. Die verslavingsgevoeligheid komt ook op buitengewoon hinderlijke wijze terug in spelletjes. Wat begint als een ontspannen pleziertje is binnen no-time geheid een dwangmatige bezigheid. Meestal zijn het spelletjes van het sullige soort. Football Manager en dat soort werk. Dat je denkt dat je trainer van pakweg Ajax of Manchester United bent en vervolgens je…
Lees verder
Verslaafd (column Erik Driessen)
1355 views
21 februari 2016
Ik heb het niet zo op de zogenaamde bucketlist. Dat is een lijst met dingen die je één keer in je leven gedaan moet hebben. “Stel niet uit tot morgen wat je vandaag kunt doen”, is meer mijn levensmotto. Maar zou ik een dergelijk wensenlijstje hebben gehad, dan zou een…
Lees verder
Peurvereniging K.IJ.G. (column Wim Rietman)
3593 views
17 februari 2016
Vrijdagmorgen voor de voorjaarsvakantie sluit de school de poort in verband met de halfjaarlijkse evaluatie. Natuurlijk doorgestoken kaart om de wintersporters een vroege uittocht te gunnen. Hij geeft er een eigen invulling aan en nodigt het team uit zich te verzamelen in herberg De Klomp te Vilsteren. Na de koffie wandelen ze een route door het Vechtdal, onderwijl evaluerend tot ze een ons wegen om met een biologische Speltkoffietafel het gewicht weer op peil te brengen. Kort na de vakantie is er in Coelenhage een studiedag over communicatie en gaat de school weer dicht. De ouders beginnen te morren: ‘En als wij zonder toestemming een lang weekend weggaan, krijgen we de leerplichtambtenaar op ons dak’. Als de school weer op…
Lees verder
Doorgestoken kaart (column Gerrit van Houwelingen)
1366 views
14 februari 2016
Ik word net te vaak tweede, vind ik zelf. Het is iets wat me m’n hele leven al achtervolgt. Vorige week bijvoorbeeld weer. Tweede, samen met m’n broer en zus, in het sterk bezette triviant. Ik weet het: er zijn deelnemers genoeg (zoals bijvoorbeeld de twee teams van Genemuiden Actueel) die al lang blij zijn wanneer ze überhaupt de tweede ronde halen. Maar voor mij geldt eigenlijk maar één plaats. Juist, de eerste. Ik ben dol op spelletjes en ga graag een potje kaarten. Maar ik heb één vervelende eigenschap: ik wil altijd winnen. Mijn moeder zei vroeger al bij het “Mens-erger-je niet-en”: “Jongen, wat ben je toch een strebertje”. Het zal de aard van het beestje zijn. Ook in…
Lees verder
Tweede (column Wim Rietman)
1731 views
12 februari 2016
Hij rijdt naar Wapenveld. Bach begeleidt hem met een van zijn suites. Met nog een handvol collega’s heeft hij ingetekend voor een consult bij het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds. De algemeen directeur heeft dat voor de oudjes van rond de zestig geregeld. Een dame achter een computer bezweert hem onder geen beding door te werken tot zijn vijfenzestigste, maar in elk geval een maand eerder te stoppen. De waarde van je niet gebruikte vut wordt namelijk uitbetaald met een hoger pensioen. Maar dan moet je wel van de vut gebruik gemaakt hebben. Hij vindt het maar logica van de koude grond. Met een kwartier staat hij weer buiten. Hij steekt zijn nek uit voor een beginnende leerkracht, die nog maar amper…
Lees verder